Birbirinden habersiz çiçekler gibi, aynı
suyun yolunu gözleyen, aynı güneşin
doğmasını bekleyen ama birbirinden
habersiz çiçekler gibi halklar:
birbirinin dilinden, müziğinden,
manisinden, efsanesinden habersiz.
Halkların kardeşliğinin
izlerini sürmek, bir halkın varlığının
nasıl diğerlerinin varlığıyla iç içe
olduğunu göstermek, farklılıkların
aynılığını sergilemek için yola
düşülecekse en iyi yol bütün bu
halkların masallarının izlerini
sürmektir diyerek…
